woensdag 20 april 2016, 13:59:15 uur
.
De lijdensweg van
Jos van Rey

.
Commentaar over het "habeas corpus"
.
H abeas corpus betekent, je behoudt het lijf, en leven. Om je te verdedigen.
Anders maken we je koud.

Jos van Rey heeft tijdens de zittingen van het gerecht te Rotterdam deze
week duidelijk gemaakt, dat hij niet is koud gemaakt. Maar hij is behandeld
op een verre van menswaardige manier. Hij vreesde te sterven.

Opsporingsambtenaren stampten in zijn huis rond. Gedroegen zich als
beesten. Lomp en koud als een tank. Namen alles mee wat in hun kraam te pas
kwam. Spraken geen woord. Lieten Van Rey zijn vrouw en kinderen in opperste
doodsangst stokstijf in de gang staan.

De vraag is of de proportionaliteit van geweld bij de huiszoeking niet is
overtreden. Het recht moet en mag zijn loop hebben. Het moet niet zo zijn
dat alle voorschriften van normaal zorgvuldige voorzichtige menselijkheid
in de omgang met verdachten zonder ook maar de minste reden worden
overtreden.

Op zijn minst had het Openbaar Ministerie bij monde van de Hoofdofficier
van Justitie hierover zijn excuses moeten aanbieden. Zo ga je niet om met
een ereburger van de stad Roermond. Te goeder trouw en naam en faam bekend,
oud-lid van het hoogste bestuurscollege in ons land, en van andere
vooraanstaande bestuurscolleges. Er zijn regels van normaal burgerlijk
fatsoen geschonden wat niet nodig was.

Bij de verhoren bleef er niets van Van Rey over. Hij is er diep aan
onderdoor gegaan. Schreurs riep deze week voor het gerecht uit dat hij is
afgeluisterd alsof hij een zware crimineel was. De "spelers" in deze zaak
zijn inderdaad behandeld alsof ze de staat der Nederlanden in gevaar en
diskrediet hadden gebracht. Het ontbrak er nog maar aan dat ze meteen al
werden opgesloten in Scheveningen. Dat is niet nodig, niet menswaardig en
niet fideel. Zo ga je niet om met topfunctionarissen van de maatschappij.

Het kan niet de bedoeling zijn van het strafrecht, dat de rechtspraak z¢
wordt uitgeoefend. Redelijkerwijze en menselijkerwijze zou naar
billijkheid door alle omstandigheden die ten grondslag liggen aan de zaak
Van Rey gevonnist en uitgesproken moeten worden dat hij en de overigen
schuldig zijn zonder oplegging van straf. Straf hebben ze al genoeg gehad.
Ze zijn afgeslacht en neergesabeld door de publiciteit. De media. De pers.
Het volk heeft zich staan te vergapen. Heeft staan te gniffelen achter de
gordijnen vol leedvermaak.

De man voor wie feitelijk een standbeeld zal worden opgericht


De verdachten zijn nog niet eens berecht. Ze hebben geen kans meer, er ooit
nog iets van te kunnen maken. Ze worden hun hele verdere leven met de nek
aangekeken. Ook als ze niets hebben misdaan. Tot en met hun kinderen en
kleinkinderen aan toe. Jos van Rey is door een hel gegaan. Niets, en
niemand stond hem bij. Legde zijn arm op zijn schouder: "je redt het wel".
Toen het erop aan kwam. In nood leer je je vrienden kennen. Er waren er
geen.

De onterecht sterk partijdige en beschadigende rol, die Justitie in deze
zaak vanaf het begin heeft gespeeld, is uiterst laakbaar. De laatste
tientallen jaren is op tal van fronten en uit vele gebeurtenissen gebleken,
dat de rechtspraak in ons land niet meer wordt toegepast en uitgevoerd naar
redelijkheid en billijkheid. Zoals dat in de meest basale taakopdracht en
doelomschrijving staat omschreven.

Als het recht niet meer wordt toegepast zoals het moet en zoals wij allen
het hebben ingesteld, moet voor het leven van Van Rey en van iedereen
worden gevreesd. Holdups en huiszoekingen zoals die bij Van Rey zijn
gebeurd kunnen iedereen iedere dag en nacht treffen.

Het is te hopen dat hem het "habeas corpus", zijn lijf en zijn leven om
zich te verededigen, te rehabiliteren, nog wordt gegund.
En dat zijn magere, door het lot uitgeteerde gestalte, na de nodeloos en
onterecht toegebrachte schade zich nog opricht.

Lang niet iedereen is daar tegenwoordig zeker van.
In de rechtsstaat zoals we die erop na menen te moeten houden wordt foutief
opsporingsgedrag niet meer gecorrigeerd.
De tijd zal het leren. Wie gelijk heeft gehad.
Van Rey, of degenen die menen hem te moeten berechten.
Al teveel tijd is er niet meer.
De uitslag, van het verdict, in de hoofden van de mensen, staat echter al
lang vast.

Het geweten spreekt. Altijd.
.
.
.
.
.

Jules Zollner.
.
.
.
.
.



Previous Home Next


Klik op de ikoontjes hierboven of op de bovenkop of de foto, voor de site-voorpag.

-- Twitter: --- Facebook:

Reacties: Mail:

blog@juzonieuws.nl