In memoriam Wiel Verheesen

"De wedstrijd wielrennerij is de mooiste sport die er is,"
zei Wiel Verheesen.
"Het publiek staat langs de kant, en de mensen kunnen
de renners aanraken. Ze omhoog duwen op de bergen,
en er langs blijven rennen. Ze roepen en aanmoedigen.
Ze zien de van pijn en vermoeidheid vertrokken
gezichten. De echte vechters en geweldenaars, de
giganten in de sport, en ze kunnen ze aanraken." Dat was
voor Wiel het belangrijkste. De menselijkheid, in de
sport. Van mens tot mens. Naast elkaar. De presteerder
op zijn toppunt, en de toeschouwer, die ernaast staat.

Wiel heeft een relatief kort sterfbed gehad. Maar wel het
mooiste leven, dat je je als sportjournalist kunt
voorstellen. Dag in dag uit, vanuit de uithoeken der
aarde, 24 uur van de dag en van de nacht, in de vakanties
en in de weekends, in touw en full speed aan de gang
voor je hobby, de liefhebberij, je leven. Dat is het
mooiste wat er is.

In zijn woonkamer in het appartement aan de
Nobelstraat van Heerlen staat een antieke
schommelstoel. "Die is van Mien. Daar mag niemand in
zitten," zei hij. Zijn vrouw overleed lang geleden. De
laatste jaren genoot hij van zijn pensioen op het terras
van café Pelt. Maar hij bleef schrijven, onder andere voor
Omroep ML5.

Wiel heeft de hitte van de strijd in de volg-auto's gekend.
Hij bleef onaantastbaar en eerlijk als goud, positief
en optimistisch, voor de topsporters die hij volgde.
Zoals Wiel de sportverslaggeverij uitvoerde en doorgaf,
zo was er in het land geeneen, daartoe bijgestaan door
zijn LD collega's Will Poulssen, Harrie Muré en Bennie
Ceulen, die het nodige bureau-werk voor hem deden.
"Mijn werk is tien procent actualiteit, negentig procent
archief, en honderd procent inzet, enthousiasme," zei
Wiel. Hij had op de redactie in Roermond zijn eigen
punctueel precies bijgehouden archief, dat later net zo
actueel werd bijgehouden in zijn eigen woonkamer.
Hij hield lezingen in de bibliotheek van Brunssum, hij
schreef boeken en gaf die uit, hij was de vraagbaak voor
iedereen die hem maar nodig had.

Hij was de meest complete verslaggever die ik ooit in
mijn hele leven ben tegengekomen.

Spijtig dat hij er niet meer is.
Een trouwe strijdmakker aan het front is heengegaan.
In de herinnering van velen leeft hij voort.


Jules Zollner

 

18 december 2021


NOS RTLNieuws Facebook De Limburger J U Z O N I E U W S - Actueel
Mail: JUZONIEUWS